หมู่เกาะพีพี (ภาษาไทย: หมู่เกาะพีพี, RTGS: Mu Ko Phiphi, ออกเสียงว่า [mùː kɔ̀ʔ pʰīː.pʰīː]) เป็นกลุ่มเกาะในประเทศไทย ระหว่างเกาะใหญ่คือภูเก็ตกับชายฝั่งประเทศไทยด้านช่องแคบมะละกา หมู่เกาะนี้อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดกระบี่ เกาะพีพีดอน (ภาษาไทย: เกาะพีพีดอน, RTGS: Ko Phiphi Don) (ko ในภาษาไทย: เกาะ หมายถึงเกาะ) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดในหมู่เกาะนี้ ขณะที่ชายหาดของเกาะขนาดใหญ่อันดับสองคือเกาะพีพีเล (ภาษาไทย: เกาะพีพีเล, RTGS: Ko Phiphi Le) ก็มีผู้มาเยือนมากเช่นกัน เกาะอื่นในหมู่เกาะ ได้แก่ เกาะบิดะนอก เกาะบิดะใน และเกาะไผ่ (Ko Mai Phai) เป็นโขดหินปูนขนาดใหญ่ที่โผล่พ้นทะเลเป็นส่วนใหญ่ สามารถเดินทางถึงหมู่เกาะนี้ด้วยเรือสปีดโบ๊ตหรือเรือหางยาว โดยส่วนใหญ่ออกจากตัวเมืองกระบี่หรือท่าเรือในจังหวัดภูเก็ต
เกาะพีพีดอนเริ่มมีชาวไทยเชื้อสายมลายูที่เป็นชาวประมงเข้ามาตั้งถิ่นฐานในช่วงปลายทศวรรษ 1940 ต่อมากลายเป็นสวนมะพร้าว ชาวไทยที่อาศัยประจำบนเกาะพีพีดอนยังคงนับถือศาสนาอิสลามมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ อย่างไรก็ตาม หากนับแรงงานชั่วคราวด้วย ประชากรปัจจุบันมีชาวพุทธมากกว่าชาวมุสลิม ประชากรที่อาศัยประจำมีระหว่าง 2,000 ถึง 3,000 คน (2013)[ต้องการแหล่งอ้างอิง]
หมู่เกาะนี้มีชื่อเสียงไปทั่วโลกเมื่อเกาะพีพีเลถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์อังกฤษ–อเมริกันเรื่อง The Beach ในปี 2000[1] เรื่องนี้ก่อให้เกิดคำวิจารณ์ โดยมีข้อกล่าวหาว่าบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ทำลายสิ่งแวดล้อมของเกาะ ทั้งการใช้รถไถปรับพื้นที่ชายหาดและปลูกต้นปาล์มเพื่อให้ดูคล้ายคำบรรยายในหนังสือมากขึ้น[1] ซึ่งผู้สร้างภาพยนตร์ปฏิเสธข้อกล่าวหา การเพิ่มขึ้นของนักท่องเที่ยวถูกเชื่อมโยงกับการออกฉายของภาพยนตร์ และนำไปสู่ความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม เกาะพีพีเลยังเป็นที่ตั้งของ “ถ้ำไวกิ้ง” ซึ่งมีอุตสาหกรรมเก็บรังนกกินได้ที่เฟื่องฟู